pokaż na mapie pomniejsz mapę pełny ekran > <
rozszerz mapę >

Przyroda pod opieką - Pieniński Park Narodowy

Fauna, flora, przyroda nieożywiona, a wśród niej liczne zabytki i kultywowane tradycje rdzennej ludności. To wszystko wymaga ochrony, a zarazem udostępnienia dla turystów. Możliwość podziwiania piękna najpopularniejszych partii Pienin zawdzięczamy działalności Pienińskiego Parku Narodowego. czytaj więcej

Fauna, flora, przyroda nieożywiona, a wśród niej liczne zabytki i kultywowane tradycje rdzennej ludności. To wszystko wymaga ochrony, a zarazem udostępnienia dla turystów. Możliwość podziwiania piękna najpopularniejszych partii Pienin zawdzięczamy działalności Pienińskiego Parku Narodowego.

Ochrona przyrody w Pieninach sięga okresu międzywojennego, kiedy powstał prywatny rezerwat Stanisława Drohojowskiego na wzgórzu zamkowym w Czorsztynie. W 1932 r. powołano Park Narodowy Pieniny, który od 1954 r. funkcjonuje pod nazwą Pieniński Park Narodowy. Dyrekcja PPN swoją siedzibę ma w Krościenku nad Dunajcem.

Również w 1932 r. powstał Słowacki Rezerwat Przyrodniczy w Pieninach (obecnie Pieniski Narodny Park), tworząc równocześnie pierwszy w Europie transgraniczny Park Natury. Już od pierwszych lat starań o ochronę przyrody toczono rozmowy z Czechosłowacją, później Słowacją, by wspólnie dbać o piękno regionu. Jednym z pierwszych ustaleń było zabezpieczenie Drogi Pienińskiej przed ruchem samochodowym – od 1931 r. zabronione było także pływanie motorówkami po Dunajcu. Możliwa była jedynie turystyka piesza i ruch przygraniczny. Obecnie bardzo popularna jest także droga rowerowa, ale pierwszeństwo na całej trasie mają piesi.

W Parku występują m.in. endemity, czyli gatunki nigdzie indziej niespotykane: pszonak pieniński i mniszek pieniński. Niezwykle cennym owadem jest bardzo rzadki motyl – Niepylak Apollo, występujący w Polsce poza Pieninami jedynie w Tatrach. Symbolem Parku są Trzy Korony – najbardziej rozpoznawalny i znany szczyt tej grupy górskiej.

Wiedza w pigułce:

W ramach przekazywania wiedzy na temat Pienin, Park Narodowy udostępnia odwiedzającym sieć pawilonów wystawowych z różnymi ekspozycjami. Idąc Drogą Pienińską, warto zapoznać się z wystawą pt. „Ekosystemy leśne Pienin”. W bardzo przystępny i ciekawy sposób opisane zostały zbiorowiska leśne terenu, jest także makieta Pienin. Pozostałe pawilony mieszczą się w Sromowcach Niżnych, Sromowcach Wyżnych-Kątach, w Czorsztynie przy zamku oraz przed polaną Majerz, a także przy dyrekcji PPN w Krościenku. Każdy z nich zawiera inne, ciekawe ekspozycje, które pozwalają na zapoznanie się z całymi Pieninami – nie tylko przyrodą, ale także historią, kulturą i etnografią regionu. Po stronie Słowackiej warto zobaczyć wystawy parkowe w Leśnicy i Czerwonym Klasztorze.

Informacje: www.pieninypn.pl

Bibliografia:

Strojny Władysław, Pieniny, Warszawa, 1987.

Węglarz Barbara Alina, Spacerkiem po Starej Szczawnicy i Rusi Szlachtowskiej, Pruszków, 1999.

Podhale i Pieniny – Przewodnik dla aktywnych¸ Warszawa, 1997.

Małopolska przewodnik po województwie, oprac. Michał Gotfryd, Olszanica, 2007.

Remiszewski M. R., Ośrodek KTG PTTK w Pieninach 1988-1998, Cieszyn, 1998.

Komentarze
Musisz być zalogowany. Jeśli nie masz jeszcze konta zarejestruj się!
Zdjęcia