pokaż na mapie pomniejsz mapę pełny ekran > <
rozszerz mapę >

DWÓR W WYSOKIEJ

Otoczona malowniczymi wzgórzami Beskidu Żywieckiego Wysoka leży nieco na południe od Jordanowa. Stoi tu renesansowy dwór z kamienia i cegły. Jeśli ktoś chce pooddychać przez kilka godzin sielską atmosferą dawnej Polski, posłuchać opowieści o staropolskiej kulturze, posłuchać muzyki średniowiecznej, renesansowej, barokowej, dworskiej, mieszczańskiej, ludowej a wreszcie religijnej, to trudno znaleźć w Małopolsce lepsze miejsce. czytaj więcej

Dwór został wzniesiony z kamienia łamanego i cegły na planie prostokąta. Jest to piętrowy, podpiwniczony budynek nakryty wysokim, czterospadowym dachem ceramicznym, z czterema wystawkami w połaciach. Naroża budynku wzmocniono szkarpami, ściany otynkowano. Wokół dworu wyraźnie widoczne są ślady tarasowego ogrodu geometrycznego obramionego drzewami, a także kolejne zmiany w postaci planów założenia swobodnego parku krajobrazowego. Układ wnętrz na parterze dworu jest jednotraktowy, natomiast na wyższych kondygnacjach zastosowano wtórne podziały. Obszerna sień na dole wiedzie do salonu (po lewej stronie) i do kuchni (po prawej). Sień i salon nakrywają sklepienia kolebkowe z lunetami, kuchnię natomiast drewniany strop. Otwory wejściowe na parterze zdobione są prostymi, kamiennymi obramieniami wczesnobarokowymi. Na piętro prowadzą z korytarza szerokie, drewniane schody. Pomieszczenia u góry nakryte są, podobnie jak kuchnia, stropami drewnianymi. Głębokie, podzielone filarami piwnice pokrywają sklepienia kolebkowe z lunetami. 

 

Historia:

Wieś Wysoka wspominana jest w źródłach jeszcze przed 1581 r. Należała do kasztelana krakowskiego Spytka Jordana z Zakliczyna nad Dunajcem i w tymże roku stała się własnością jego zięcia – wojewody kaliskiego – Kaspra Zebrzydowskiego. Przed rozbiorami dziedzicem Wysokiej był Józef Sierakowski, następnie Stadniccy, a od 1793 r. – Larischowie. W XIX w. wieś należała do Wężyków, a w 1. poł. XX w. do Żeleńskich, od których majątek po II wojnie światowej przejął Skarb Państwa.

Dwór zbudowany w XVII stuleciu był zamieszkiwany aż do 1848 r., kiedy to, opuszczony, spełniał funkcję spichlerza. W latach 1910-1912 został wyremontowany, wskutek czego odzyskał rolę rezydencji mieszkalnej. Jesienią 1939 r. budynek spłonął. Trzy lata później odbudowano go i przeznaczono na szkołę podstawową. Później był użytkowany jako obiekt wypoczynkowy. W 1988 r. opustoszały i zrujnowany budynek kupili Anna i Antoni Pilchowie z Krakowa. Nowi właściciele przeprowadzili gruntowną restaurację obiektu, przywracając dawny rozkład pomieszczeń oraz przystosowując go do potrzeb mieszkalnych.

 

Ciekawostka:

Przy dworze działa Fundacja „Lutnia Staropolska”, zajmująca się studiami nad kulturą i muzyką dawną, a także Bractwo Lutni z Dworu na Wysokiej, czyli zespół wykonujący wokalną i wokalno-instrumentalną muzykę renesansową.

 

Położenie:

Przy drodze gminnej z Jordanowa do Spytkowic. Około 4 km na południe od Jordanowa

 

Dojazd:

Tuż przy drodze

Literatura:

  1. Małopolska, Mariusz Gotfryd – BOSZ Olszanica 2007
Komentarze
Musisz być zalogowany. Jeśli nie masz jeszcze konta zarejestruj się!
Zdjęcia